Laura ma – jak mówi autoironicznie – trzydzieści lat i kilkadziesiąt miesięcy. Rozwiodła się, mieszka w Szwajcarii, samotnie wychowuje córkę i żyje w związku partnerskim ze starszym od siebie mężczyzną. Jest nowoczesną, samodzielną kobietą, wiceprezesem zarządu jakiejś firmy, a do tego przystojną, podobną do seksownej aktorki Jewel Shepard. A zatem – zdawać by się mogło – powinna być szczęśliwa. 

Niestety na przeszkodzie szczęściu stoją seksualne preferencje Laury: jest masochistką, a ściśle, jak sama to nazywa, „spanky-girl”, krótko mówiąc – oczekuje by mężczyzna wymierzył jej chłostę. Lecz nie pierwszy z brzegu. Zwykłą męską przemocą się brzydzi.

PO NICH BYŁ STARY AMERYKANIN Z JASZCZURKĄ,

najbardziej odrażający fizycznie mężczyzna, jakiego spotkałam w życiu, więc odpowiadając uśmiechem na spojrzenia, które słał mi w night-barze na dwudziestym piętrze hotelu Volcano, ciągle wahałam się, czy to warte jest tych kilkuset baksów; ale był jedynym samotnym facetem w bungalowie, inne bungalowy zajmowały całe rodziny, bo właśnie z myślą o turystach rodzinnie przybywających na Santa Inez wybudowano je na skraju Long Wave, a w każdym był wielki japoński telewizor i najwyższej klasy sprzęt grający, tak powiedział Esteban, którego siostra sprzątała w bungalowach, a najważniejsze, że w garażu stał samochód – prywatny albo należący do firmy i wynajmowany razem z domkiem.